ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ; ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ: ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!

 

Ο εφιάλτης της Ελλάδας και η ευρωζώνη!

Ο εφιάλτης της Ελλάδας και η ευρωζώνη!

Ο εφιάλτης της Ελλάδας και η ευρωζώνη!

Η Ελλάδα και οι άλλες χώρες της ευρωζώνης που έχουν υπογράψει το δημοσιονομικό σύμφωνο οφείλουν να σεβαστούν τους κανόνες του. Αν όμως το κάνουν, μπορεί να εγκλωβιστούν σε έναν εφιάλτη χωρίς τέλος.

Η χώρα μας, καθώς και η συντριπτική πλειονότητα των χωρών της Ε.Ε. έχουν υπογράψει το δημοσιονομικό σύμφωνο, δηλαδή τη διακυβερνητική συνθήκη, που αποτελεί μια πιο αυστηρή εκδοχή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Η Βρετανία και η Τσεχία δεν το έχουν υπογράψει.

Το δημοσιονομικό σύμφωνο υποχρεώνει τις χώρες που το υπέγραψαν να ικανοποιούν τα κριτήρια του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και του φρένου στο δημόσιο χρέος.

Σύμφωνα με το κριτήριο του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, οι χώρες θα πρέπει να διατηρούν το έλλειμμα του προϋπολογισμού της γενικής κυβέρνησης κάτω από το 3% του ΑΕΠ και το διαρθρωτικό έλλειμμα κάτω από το 1% του ΑΕΠ αν το δημόσιο χρέος είναι μικρότερο από 60% του ΑΕΠ. Αν το δημόσιο χρέος υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ, το διαρθρωτικό έλλειμμα δεν πρέπει να ξεπερνά το 0,5% του ΑΕΠ.

Εκτός από το δημοσιονομικό κριτήριο, το σύμφωνο έχει ενσωματώσει επίσης το κριτήριο για το δημόσιο χρέος. Το τελευταίο στοχεύει στη μείωση του χρέους στο 60% του ΑΕΠ κατά τα πρότυπα της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Για να επιτευχθεί η σύγκλιση στο 60% του ΑΕΠ, το σύμφωνο απαιτεί από κάθε χώρα να μειώνει το υπερβάλλον ποσοστό κατά το 1/20. Αν δηλαδή το ελληνικό χρέος ως προς το ΑΕΠ ήταν 100%, η χώρα θα έπρεπε να ροκανίζει τη διαφορά των 40 ποσοστιαίων μονάδων κατά 1/20 κάθε χρονιά.

Πόσο δύσκολο ή καλύτερα ανέφικτο είναι κάτι τέτοιο δείχνει μια πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ.

Σύμφωνα με τον οργανισμό, για να τηρεί η Ελλάδα τον ανωτέρω κανόνα από το 2014 μέχρι και το 2023, θα έπρεπε να διατηρεί το πρωτογενές πλεόνασμα στο 9% του ΑΕΠ.

Κοινώς, να καταγράφει πρωτογενές πλεόνασμα ίσο με 16,5 δισ. ευρώ όλη αυτήν την περίοδο με βάση το εκτιμώμενο ΑΕΠ του 2013. Υπενθυμίζουμε ότι το φετινό πλεόνασμα εκτιμάται από 350 έως 817 εκατ. ευρώ.

Αντίστοιχα, η Ιταλία και η Πορτογαλία θα έπρεπε να διατηρούν το πρωτογενές πλεόνασμα στο 6% του ΑΕΠ και η Ιρλανδία με την Ισπανία στο 3,5%.

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα, η Ιταλία και η Πορτογαλία δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στο κριτήριο του χρέους, βασιζόμενες στην αυστηρή δημοσιονομική πολιτική για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κι αυτό γιατί η εφαρμογή μιας τόσο αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής θα είχε επιπτώσεις στις οικονομίες τους και επομένως στη κοινωνική συνοχή και στο πολιτικό σύστημα.

Επομένως, η ευρωζώνη θα πρέπει είτε να κάνει τα στραβά μάτια στο κριτήριο του δημοσίου χρέους, όπως παλιά, είτε να αναζητήσει άλλους τρόπους και πολιτικές για να το ικανοποιήσει.

Δεν θα είναι καθόλου εύκολο με τη δημοσιονομική ορθοδοξία που πρεσβεύει η Γερμανία.

Dr. Money

http://www.euro2day.gr/specials/dr_money/article/1168639/o-efialths-ths-elladas-kai-h-evrozonh.html

Σε ισχύ το Δημοσιονομικό Σύμφωνο

Σε ισχύ το Δημοσιονομικό Σύμφωνο

Να εφαρμόσουν πολύ πιο αυστηρά δημοσιονομικά κριτήρια καλούνται από σήμερα τα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από 1 Ιανουαρίου 2013 τίθενται σε ισχύ οι νέοι κανόνες για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που προβλέπει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο.

Το λεγόμενο Δημοσιονομικό Σύμφωνο έχει επικυρωθεί από τις 16 εκ των 25 χωρών-μελών της ΕΕ που το αποδέχθηκαν. Η Βρετανία και η Τσεχία αποφάσισαν να μην υιοθετήσουν το σύμφωνο, που πάντως ούτως ή άλλως είναι νομικά δεσμευτικό για τις χώρες που ανήκουν στην 17μελή ευρωζώνη.

Μόνον οι χώρες που έχουν επικυρώσει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο θα μπορούν να ζητήσουν κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Το Σύμφωνο υπαγορεύει ότι οι χώρες που το έχουν κυρώσει πρέπει να ενσωματώσουν τον λεγόμενο χρυσό κανόνα, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, στα Συντάγματά τους, ενώ προβλέπει επίσης την δημιουργία αυτόματων διορθωτικών μηχανισμών -περικοπές δαπανών, αυξήσεις φόρων, σε περίπτωση που ο στόχος αυτός δεν επιτυγχάνεται.

Τα λεγόμενα διαρθρωτικά ελλείμματα, που δεν συνδέονται με τις προσωρινές συνέπειες των οικονομικών υφέσεων, πρέπει να περιορίζονται κάτω από το 0,5% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος κάθε χώρας. Εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις.

Οι χώρες το δημόσιο χρέος των οποίων υπερβαίνει το όριο που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (60% του ΑΕΠ) καλούνται να το μειώνουν κατά 5% ανά έτος. Αντιστρόφως, οι χώρες που τηρούν το όριο μπορούν να έχουν υψηλότερα διαρθρωτικά ελλείμματα, έως και 1% του ΑΕΠ τους.

Οι χώρες με ελλείμματα που υπερβαίνουν το 3% του ΑΕΠ τους θα αντιμετωπίζουν αυτόματα κυρώσεις, εκτός αν μια πλειοψηφία κρατών-μελών της ευρωζώνης το αποτρέπει.

http://www.newsbomb.gr/chrhma/story/266506/se-ishy-apo-simera-to-dimosionomiko-symfono

ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΡΘΡΩΝ

Άρθρο 1
§ 2: Η παρούσα συνθήκη ισχύει πλήρως για τα συμβαλλόμενα μέρη με νόμισμα το ευρώ

 

Αρθρο 3
§1β: ο κανόνας του στοιχείου α)[ισοσκελισμένος ή πλεονασματικός προϋπολογισμός ΘΛ] αν το ετήσιο διαρθρωτικό ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης αντιστοιχεί στον ανά χώρα καθορισθέντα μεσοπρόθεσμο στόχο, όπως ορίζεται στο αναθεωρημένο Σύμφωνο Σταθερότητα και Ανάπτυξης ,με καθορισμό του κατώτερου ορίου για το διαρθρωτικό έλλειμμα στο 0,5% του ΑΕΠ σε τιμές αγοράς

 

§1γ: τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν προσωρινά να αποκλίνουν από τον αντίστοιχο μεσοπρόθεσμο στόχο τους ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του μόνο υπό εξαιρετικές περιστάσεις ,όπως καθορίζονται στην §3β

 

Παραθέτουμε την αναφερόμενη §3β: ο όρος ‘’εξαιρετικές περιστάσεις’’ αναφέρεται σε περίπτωση ασυνήθιστου γεγονότος το οποίο εκφεύγει του ελέγχου του ενδιαφερόμενου συμβαλλόμενου μέρους και το οποίο έχει σημαντική επίπτωση στη δημοσιονομική κατάσταση της γενικής κυβέρνησης ή σε περιόδους έντονης οικονομικής κάμψης,όπως καθορίζεται στο αναθεωρημένο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ,υπό τον όρο ότι η προσωρινή απόκλιση του ενδιαφερόμενου συμβαλλομένου μέρους δεν θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών μεσοπρόθεσμα

 

Σχόλιο: Ακόμα και αν το συμβαλλόμενο κράτος επικαλεστεί «εξαιρετική περίσταση» και αυτό γίνει αποδεκτό από την Ευρ. Επιτροπή(πχ. ξέσπασμα μιας νέας οικονομικής κρίσης) ως λόγος για το χαλάρωμα του δημοσιονομικού ζωναριού, η απόκλιση από το ανώτερο επιτρεπτό έλλειμμα του 0,5% δεν πρέπει να θέτει σε κίνδυνο μεσοπρόθεσμα τα δημόσια οικονομικά.

 

§1ε: σε περίπτωση που παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις από τον μεσοπρόθεσμο στόχο ή την πορεία προσαρμογής σε αυτόν ,τίθεται αυτομάτως σε λειτουργία διορθωτικός μηχανισμός. Ο μηχανισμός περιλαμβάνει την υποχρέωση του συγκεκριμένου συμβαλλόμενου μέρους να εφαρμόσει μέτρα για τη διόρθωση των αποκλίσεων εντός ορισμένης προθεσμίας

 

Σχόλιο: άρα αν μία χώρα έχει έλλειμμα πάνω 0,5% παύει πλέον να ορίζει η ίδια την δημοσιονομική της πολιτική και τίθεται υπό καθεστώς ευρωπαϊκής επιτροπείας. Ουσιαστικά δηλ. θεσμοποιείται το «μνημόνιο» ως μόνιμος μπαμπούλας των δημοσιονομικά άτακτων χωρών.

 

Αρθρο 4
Όταν ο λόγος του χρέους της γενικής κυβέρνησης ενός συμβαλλόμενου μέρους προς το ΑΕΠ υπερβαίνει την τιμή αναφοράς του 60% […] το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος τον μειώνει ,ως κριτήριο αξιολόγησης ,κατά 1/20 ετησίως κατά μέσο όρο […]

 

Σχόλιο: άρα ένα πλήθος από χώρες όπως η Ελλάδα(154%) ,η Ισπανία(79%) ,η Ιταλία(121%) αλλά και η Γαλλία(93,6%) και η Γερμανία(83,7%) θα βρίσκονται διαρκώς υπό καθεστώς λιτότητας[2]. Μάλιστα το γεγονός ότι ο πήχυς του χρέους μπήκε τόσο χαμηλά δείχνει ότι είναι στρατηγική επιλογή η ες αεί λιτότητα για όλες τις χώρες της ευρωζώνης.                                                     

 

Άρθρο 5
§1: Συμβαλλόμενο μέρος που υπάγεται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος βάσει των Συνθηκών που αποτελούν το θεμέλιο της ΕΕ θεσπίζει πρόγραμμα δημοσιονομικής και οικονομικής συνεργασίας που περιλαμβάνει λεπτομερή περιγραφή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για την αποτελεσματική και διαρκή διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματός του. Το περιεχόμενο και η μορφή αυτών των προγραμμάτων καθορίζονται στο δίκαιο της ΕΕ. Ηυποβολή τους στο Συμβούλιο της ΕΕ και την Ευρ. Επ. για υιοθέτηση και η παρακολούθησή τους θα πραγματοποιούνται εντός του πλαισίου των ισχυουσών διαδικασιών εποπτείας βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης

 

Άρθρο 7
Τηρουμένων πλήρως των διαδικαστικών απαιτήσεων των Συνθηκών που αποτελούν το θεμέλιο της ΕΕ ,τα συμβαλλόμενα μέρη με νόμισα το ευρώ δεσμεύονται να υποστηρίζουν τις προτάσεις ή συστάσεις τις οποίες υποβάλλει η Ευρ. Επ. ,όταν θεωρεί ότι ένα κράτος μέλος της ΕΕ με νόμισμα το ευρώ παραβιάζει το κριτήριο του ελλείμματος στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει όταν διαπιστώνεται μεταξύ των συμβαλλομένων μερών με νόμισμα το ευρώ ότι μια ειδική πλειοψηφία μεταξύ τους ,καθοριζόμενη κατ’ αναλογία προς τις σχετικές διατάξεις των Συνθηκών που αποτελούν το θεμέλιο της ΕΕ ,χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η θέση του ενδιαφερόμενου συμβαλλόμενου μέρους ,αντιτίθεται στην προτεινόμενη ή συνιστώμενη απόφαση.

 

Σχόλιο: στο δεύτερο εδάφιο αναγνωρίζεται η διακριτική ευχέρεια των κρατών ως προς την υποστήριξη των προτάσεων της Ευρ. Επ. ,η οποία όμως για να επιτευχθεί απαιτεί ειδική πλειοψηφία και μάλιστα δίχως τη συμμετοχή του ενδιαφερόμενου. Από όλο το Σύμφωνο μόνο σε αυτό το σημείο μπορεί να πατήσει κανείς για να επιβάλει άλλη δημοσιονομική πολιτικήΤο ερώτημα είναι, πόσο κάτι τέτοιο είναι εφικτό στα στενά δεσμά εντός ΕΕ με τους κανονισμούς, τις συμφωνίες( πχ. Σύμφωνο για το Ευρώ, Κανονισμοί 472,473 του 2013 που θα τα παρουσιάσουμε σε επόμενες αναρτήσεις) που επιβάλλουν την λιτότητα και την ελασθασφάλεια(flexicurity).

 

Άρθρο 8
§1: Η Ευρ. Επ. καλείται να υποβάλλει εγκαίρως στα συμβαλλόμενα μέρη έκθεση σχετικά με τις θεσπισθείσες από καθένα εξ αυτών διατάξεις σύμφωνα με το άρθρο 3§2[όσον αφορά την θέσπιση διορθωτικού του ελλείμματος μηχανισμού, ΘΛ]. Αν η Ευρ. Επ. ,αφού έχει δώσει στο ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του ,καταλήξει στην έκθεσή της στο συμπέρασμα ότι αυτό το συμβαλλόμενο μέρος έχει παραλείψει να συμμορφωθεί με το άρθρο 3§2, ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη θα προσφύγουν στο Δικαστήριο της ΕΕ. Σε περίπτωση που ένα συμβαλλόμενο μέρος κρίνει ,ανεξάρτητα από την έκθεση της Επιτροπής, ότι κάποιο άλλο συμβαλλόμενο μέρος έχει παραλείψει να συμμορφωθεί με το άρθρο 3§2, μπορεί επίσης να προσφύγει στο Δικαστήριο […]

 

§2 Εφόσον, βάσει δικής του εκτίμησης ή εκτίμησης της Ευρ. Επ. ,ένα συμβαλλόμενο μέρος δεν έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί με την αναφέρομενη στην §1 απόφαση του Δικαστηρίου, μπορεί να ασκήσει προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου και να ζητήσει την επιβολή οικονομικών κυρώσεων κατόπιν κριτηρίων τα οποία καθορίζονται από την Ευρ. Επ. […] μπορεί να του επιβάλει [το Δικαστήριο της ΕΕ, ΘΛ] ένα κατ’ αποκοπή ποσό ή χρηματική ποινή ανάλογη των περιστάσεων που τούτο δεν μπορεί να υπερβαίνει το 0,1% του ΑΕΠ […]

 

Σχόλιο: Άρα το δημοσιονομικά προβληματικό κράτος που παραμένει απείθαρχο προς στις κοινές αρχές που προτείνονται από την Ευρ. Επ. όσον αφορά «τον χαρακτήρα ,την έκταση και το χρονοδιάγραμμα της διορθωτικής δράσης που πρέπει να αναληφθεί , ακόμη και σε περίπτωση που συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις»( άρθρο 3§2), υποχρεώνεται με δικαστική απόφαση να συμμορφωθεί ύστερα από προσφυγή άλλου συμβαλλόμενου κράτους. Αν δεν συμμορφωθεί μάλιστα προς την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ,τότε με νέα προσφυγή από συμβαλλόμενο κράτος ,το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει και χρηματικό πρόστιμο.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s